شعرها

ستاره ای بدرخشید و … » ، تسلیت ای عشق !   شبی که نور زلال تو در جهان گـم شد سپیده جامه سیه کرد و ناگـهان گم شد ستاره خـــون شد و از چشم آسمان افتاد فلک ز جلـــوه فرو ماند و کهکشان گم شد به باغ سبز فلک ، مــــهر و مــــاه پژمـــــردند

مهتری مهتری گر به کام شیر در است رو خطر کن ز کام شیر بجوی یا بزرگی و عز و نعمت و جاه یا چو مردانت، مرگ رویاروی

یارم سپند اگر‌چه بر آتش همی فگند یارم سپند اگر‌چه بر آتش همی فگند از بهر چشم، تا نرسد مر ورا گزند او را سپند و آتش ناید همی به کار با رویِ همچو آتش و با خالِ چون سپند